arrow

چگونه عکسی زیبا بگیریم (تنظیم ایزو، شاتر و دیافراگم برای عکاسان تازه کار)

 عکاسیمقالات سایتمقالات صفحه اصلی /      منتشر شده در 102 روز پیش /      یک دیدگاه /      171 /     

گرفتن عکس خوب بدون دانستن مفهوم ایزو، سرعت شاتر و دیافراگم سه اصل اساسی در عکاسی (مثلث عکاسی) دشوار است. در حالیکه بسیاری از دوربینهای  DSLRجدید دارای  حالت خودکار  هستند و به طور اتوماتیک سرعت مناسب شاتر، دیافراگم و حتی ایزو را انتخاب می کنند، پس حالت خودکار شما را قادر می سازد که شرایط نورسنجی مناسب را بدون زحمت پیدا کنید. در اکثر موارد، دوربین باید نوردهی صحیح را با ارزیابی مقدارنوری که از لنز عبور می کند، حدس بزند. به طور کلی، درک چگونگی کار ایزو، سرعت شاتر و دیافراگم، به عکاسان این امکان را می دهد که با کنترل دستی تنظیمات دوربین را انجام دهند. دانستن اینکه چگونه در صورت نیاز، تنظیمات دوربین را تنظیم کنید، کمک می کند که از دوربین خود، بهترین نتیجه را بدست آورید و با وجود محدودیت هایی که دارد، عکس های عالی بگیرید.

با اجازه شما مثلث عکاسی را یه ریز مرور کنیم :

  • ایزو : درجه حساسیت دوربین (سنسور دوربین) به نور که مقدار آن با عدد بررسی می شود . اعداد کوچکتر نشان دهنده حساسیت کمتر و اعداد بزرگتر نشان دهنده حساسیت بیشتر است. هرچقدر حساسیت بیشتر شود (هرچه ایزو بالاتر باشد) نویز در عکس ها نیز بیشتر می شود. ISO 100 , ISO 200, ISO 400 ,…
  • سرعت شاتر : میزان زمان باز بودن شاتر در دوربین (تنظیم سرعت شاتر) به این بستگی دارد که بخواهیم چقدر نور به سنسور برسد . به طور معمول، سرعت شاتر مفهومی است که در کسری از ثانیه اتفاق می افتد به عبارت بهتر زمان مورد نیاز برای یکبار باز و بسته شدن شاتر کسری از ثانیه زمان خواهد برد . سرعت شاتر پایین، اجازه می دهد نور بیشتری به سنسور دوربین برسد و برای عکاسی در حالت کم نور و شب استفاده می شود، در حالیکه سرعت شاتر بالا، به فریز کردن سوژه شما کمک می کند. مثال های سرعت شاتر: ۱۵/۱(۱۵/۱در ثانیه )، ۳۰/۱، ۶۰/۱، ۱۲۵/۱ و….
  • دیافراگم : روزنه در لنز که از طریق آن نور به بدنه دوربین می رسد. هرچه سوراخ بزرگتر باشد، نور بیشتری به سنسور دوربین می رسد. دیافراگم همچنین عمق میدان که بخشی از صحنه را که زاویه دار است، کنترل می کند. اگر دیافراگم خیلی بسته باشد، عمق میدان زیاد است، درحالیکه اگر دیافراگم باز باشد، عمق میدان کم است. به طور معمول در عکاسی، دیافراگم با اعداد f نشان داده می شود مثال های نسبت کانونی: ۱۰f , 2.0f , 5.6f , 8.0f و…

چگونه سرعت شاتر، دیافراگم و ایزو را با یکدیگر (برای عکسی با نورسنجی مناسب) تنظیم کنیم  ؟

برای درک بهتر نورسنجی و چگونگی اثر سرعت شاتر، دیافراگم و ایزو باید اتفاقاتی که در دوربین هنگام عکس گرفتن رخ می دهد را درک کنیم. هنگامیکه دوربینتان بر یک سوژه فوکوس کند و دکمه ی شاتر را فشار دهید، آن سوژه در قالب نور، وارد دوربینتان می شود. اگر سوژه عکستان روشنایی خوبی داشته باشد، مقدار زیادی نور وارد لنز دوربین می شود، در حالیکه اگر در یک محیط کم نور عکس بگیرید، نور زیادی وارد لنز دوربینتان نمی شود. زمانیکه نور وارد لنز می شود، از عناصر مختلف شیشه ای عبور می کند سپس وارد دیافراگم می شود ( روزنه ای در دوربین که اندازه آن از کوچک تا بزرگ متغیر است). هنگامیکه نور از دیافراگم عبور کند، به پرده شاتر (که مثل یک پنجره همیشه بسته است و فقط در مواقع لزوم باز می شود) برخورد می کند. سپس شاتر در کسری از ثانیه باز می شود و به نور اجازه می دهد که به سنسور دوربین برای مدت زمان مشخصی برخورد کند. این مقدار زمان مشخص «سرعت شاتر» نام دارد و می تواند بسیار کوتاه (تا ۸۰۰۰/۱ ام ثانیه) یا بلند (تا ۳۰ ثانیه) باشد. سپس سنسور، نور را بر اساس حساسیت از پیش تعریف شده، معروف به ایزو، جمع آوری می­کند. سپس شاتر بسته می شود و دیگر نوری به سنسور نمی رسد.

برای اینکه نور دهی تصویر مناسب باشد، به طوریکه زیاد روشن یا زیاد تیره نباشد، لازم است سرعت شاتر، دیافراگم و ایزو با یکدیگر هماهنگ باشند . زمانیکه نور زیادی وارد لنز می شود (بگذارید فرض کنیم در یک روز آفتابی و زیر نور خورشید هستیم )، هنگامیکه دیافراگم (روزنه درون لنز بسته باشد) چه اتفاقی می افتد؟ مقدار زیادی نور، مجال ورود پیدا نمی کنند این به این معنا است که سنسور دوربین به زمان بیشتری برای دریافت نور نیاز دارد. چه اتفاقی باید برای سنسور بیفتد تا مقدار مناسبی نور را دریافت کند؟ درست است، شاتر باید بیشتر باز بماند. بنابراین به عنوان مثال، با یک دیافراگم بسته ، برای جمع آوری میزان نور کافی برای تولید یک تصویر با نورسنجی مناسب به زمان بیشتر و سرعت شاتر بیشتر، نیاز داریم. حال اگر دیافراگم خیلی باز باشد چه اتفاقی می افتد؟ بدیهی است که مقدار بیشتری نور به سنسور می رسد پس سرعت شاتر را افزایش می دهیم تا نورسنجی مناسب را پیدا کنیم. اگر سرعت شاتر خیلی کم باشد، سنسور نور بسیار بیشتر از نیازمی گیرد و عکس یا می سوزد و یا بیش از حد روشن می شود درست مثل اینکه در یک روز آفتابی با ذره بین کاغذ را بسوزانند. محدوده نوردهی تصویر خیلی روشن یا سفید خالص خواهد بود. در مقابل، اگر سرعت شاتر بیش از حد بالا باشد، سنسور قادر به جمع آوری مقدار نور کافی نیست و عکس یا تاریک و یا بیش از حد تیره ظاهر خواهد شد.

چگونه عکسی زیبا بگیریم (تنظیم ایزو، شاتر و دیافراگم برای عکاسان تازه کار)

یک مثال ساده، شما هم امتحان کنید

بیایید یک مثال واقعی انجام دهیم. دوربینتان را بردارید و حالت آن را بر اولویت دیافراگم (Av  یا A  (تنظیم کنید. دیافراگم دوربینتان را روی کمترین عدد تنظیم کنید مثل F 1.4 اگر لنزتان این قابلیت را دارد، و اگر لنز نرمال دارید، F 5.5  و ایزو دوربینتان را روی ۲۰۰ بگذارید و اطمینان حاصل کنید که حالت ایزو خودکار  (Auto ISO)خاموش است. حال سوژه دوربین را روی جایی که منبع نور وجود ندارد( مانند عکس روی دیوار) هدف بگیرید ، سپس دکمه شاتر را برای ایجاد تمرکز صحیح، نیمه فشار دهید و به دوربین اجازه دهید تنظیمات نوردهی بهینه را انجام دهد . دوربین را تکان ندهید و در همان حالت نگه دارید. اگر داخل منظره یاب یا صفحه نمایش دوربین نگاه کنید، چندین عدد می بینید. یکی از این اعداد، دیافراگم را نشان می دهد که باید همان عددی باشد که دیافراگم خود را تنظیم کردید؛ سپس سرعت شاتر را نشان می دهد که باید عددی مثل ۱۲۵( یعنی ۱/۱۲۵ در ثانیه) را نشان دهد و ۲۰۰ که ایزو ی سنسور شما است.

چگونه عکسی زیبا بگیریم (تنظیم ایزو، شاتر و دیافراگم برای عکاسان تازه کار)2

 

این اعداد را روی تکه ای کاغذ بنویسید و بعد عکس بگیرید. زمانیکه تصویر روی صفحه نمایش پشت دوربینتان بالا آمد، نوردهی باید درست باشد. ممکن است خیلی تار باشد اما نوردهی آن مناسب است. یعنی نه خیلی روشن و نه خیلی تیره. بگذارید بگوییم تنظیماتی که روی کاغذ نوشتید، دیافراگم ۳٫۵، سرعت شاتر ۱۲۵،  و ایزو ۲۰۰ است. حال حالت دوربینتان را به «تنظیمات دستی» تغییر دهید. سرعت دیافراگم خود را همان عددی که نوشتید تنظیم کنید(۱۲۵ است) و ایزو را همان ۲۰۰ تنظیم کنید. اطمینان حاصل کنید که شرایط نوری در اتاق همان شرایط قبل است. به همان سوژه اشاره کنید و یک عکس مشابه بگیرید. عکسی که گرفتید باید به عکس قبلی بسیار شبیه باشد با این تفاوت که این دفعه به جای اینکه اجازه دهید سرعت شاتر را خود دوربین حدس بزند، خودتان تنظیم کردید. حال بیایید مقدار نوری که از لنز عبور می کند را با افزایش دیافراگم مسدود کنیم و ببینیم چه اتفاقی می افتد. دیافراگم خود را در یک عدد بالاتر مثل۵٫۸ تنظیم کنید و بقیه ی تنظیمات را همانطور بگذارید. یک عکس مشابه با یک سوژه ی مشابه بگیرید. چه اتفاقی افتاد؟  حال عکس تان بیش از حد کم نور و تیره است! چرا این اتفاق افتاد؟ چون بخشی از نوری که به سنسور برخورد می کند را مسدود کردید و سرعت شاتر را تغییر ندادید. به این دلیل، سنسور دوربین زمان کافی برای جمع آوری نور نداشت و به این خاطر، تصویر بیش از حد کم نور شد. اگر سرعت شاتر را کاهش می دادید این اتفاق نمی افتاد. متوجه رابطه آنها شدید؟

دعوا سر نور است !!!  شما به عنوان عکاس باید بدانید که بنا به شرایطی که در آن هستید چگونه با استفاده از تغییرات ایزو، دیافراگم و شاتر به نور سنجی مناسب برسید

 

حال دیافراگم را تا جایی که دوربین اجاره می دهد باز کنید  اما این دفعه سرعت شاتر را به عددی بسیار کوچکتر تغییر دهید از ۱۲۵/۱ به ۴/۱ (۴/۱ ثانیه ) کاهش دهید و یک عکس دیگر بگیرید حال باید عکس تان بیش از حد روشن باشد. این دفعه چه اتفاقی افتاد؟ به لنز دوربین تان اجازه دادید که تمام نوری که می توانست را (بدون مسدود کردن توسط دیافراگم) عبور دهد  و سپس با کمتر کردن سرعت شاتر به سنسور دوربین اجازه دادید نور بیش از حد نیازش را جمع کند. این یک توضیح بسیار ابتدایی درباره چگونگی کار دیافراگم و سرعت شاتر با یکدیگر است.

چگونه عکسی زیبا بگیریم (تنظیم ایزو، شاتر و دیافراگم برای عکاسان تازه کار)3

 

پس چه زمانی ایزو وارد بازی می شود و چه کاری انجام کی دهد؟

تاکنون ایزو را در یک عدد ثابت نگه داشته ایم و آن را تغییر نداده ایم به یاد داشته باشید که ایزو به معنای حساسیت سنسور است اعداد کوچکتر به معنای حساسیت کمتر و اعداد بزرگتر به معنای حساسیت بیشتر هستند. اگر خواستید ایزو را از ۲۰۰ به ۴۰۰ تغییر دهید، سنسور را دو برابر بیشتر به نور حساس کرده اید در مثال بالا دیافراگم ۵/۳، سرعت شاتر ۱۲۵/۱ بر ثانیه و ایزو ۲۰۰، اگر خواستید ایزو را به ۴۰۰ تغییر دهید، برای اینکه نوردهی تصویر مناسب باشد باید به همان اندازه نور ورودی به دوربین را کم کنید به این معنا که می توانید سرعت شاتر را ۲۵۰/۱ بر ثانیه قرار دهید، امتحان کنید و نتیجه را ببینید. دیافراگم خود را همان عددی که پیش تر روی کاغد نوشتید تنظیم کنید، سرعت شاتر را دو برابر کنید سپس ایزو را به ۴۰۰ تغییر دهید. این عکس باید مثل عکسی که پیش تر گرفتید باشد. اگر می خواستید ایزو را به ۸۰۰ تغییر دهید، باید دوباره اخرین سرعت شاتر خود را دو برابر کنید یعنی ۵۰۰/۱ بر ثانیه .

همانطور که می بینید، افزایش ایزو از ۲۰۰ تا ۸۰۰ به شما امکان می دهد که با سرعت شاتر بالاتر عکس بگیرید. و در این مثال، آن را از ۱۲۵/۱ بر ثانیه به ۵۰۰/۱ بر ثانیه افزایش دهید که برای استفاده از تکنیک فریز(لینک شود به شاتر) سرعت مناسبی است با این حال، افزایش ایزو زیاد خوب هم نیست هرچه ایزو بالاتر باشد نویز بیشتری هم در عکس داریم .

اساساً، طرز کار این سلاطین برای ایجاد نوردهی مناسب، اینگونه است.

من تمرین کردن با دوربین خودتان را برای دیدن نتایج تغییر دیافراگم، سرعت شاتر و ایزو را به شدت توصیه می کنم

 

منبع ایده : photography Life

این مقاله به کلی ویرایش شده است

  یک دیدگاه

یک پاسخ به “چگونه عکسی زیبا بگیریم (تنظیم ایزو، شاتر و دیافراگم برای عکاسان تازه کار)”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *